CTRL-X

Vandaag een workshop gehad over Ctrl-X. Deze werd niet gegeven op de Brainport Campus in Eindhoven, maar voor deze workshop mochten we een bezoek brengen aan Rexroth in Boxtel. 

Om te starten kregen we een presentatie over Rexroth en wat ze doen op de locatie in Boxtel. Op deze locatie wordt niks meer geproduceerd, maar wordt er nog wel gewerkt aan de engineering en de aftersales.  Ook worden er veel trainingen gegeven op deze locatie, hier mochten wij er vandaag 2 van volgen. De eerste training ging over bevestigingstechniek. Hierbij kregen we eerst een presentatie over wat de bevestigingstechniek inhoud en wat deze apparatuur (op de rechter afbeelding) onderscheidt van de apparatuur die in de bouwmarkt te koop is. We leerden dat je programma's kan maken en deze kan afspelen op de apparatuur. Hierdoor draai je altijd op dezelfde manier de bouten of de moeren aan. Op deze manier zit het dus altijd goed. Na hier de presentatie en uitleg over gehad te hebben was het tijd om zelf aan de slag te gaan. We mochten zelf programma's maken en deze inladen op de apparatuur. Hiermee konden we de bouten automatisch goed aandraaien. Het was voor ons echter nog wel even uitvinden hoe dit dan precies in zijn werking ging, omdat wij net een andere opzet hadden dan de andere groepen. Gelukkig kwamen we er relatief snel achter wat er mis ging en konden we daarna goed aan de slag. 

Als Technisch Bedrijfskundige zijn dit soort tools best handig. Iedereen kan het werk doen want je kunt het niet verkeerd schroeven door de vooraf ingestelde programma's. Er zijn dus geen vakmensen meer voor nodig om dit soort werk te kunnen doen. Elke uitzendkracht zou dit werk over kunnen nemen. Tijdens mijn opleiding ga ik er niet veel meer mee doen, maar ik denk dat ik dit in de toekomst steeds meer tegen ga komen, 

Daarna was het tijd voor de tweede workshop, deze workshop ging over Ctrl-X. Hierbij kregen we wederom een presentatie over Ctrl-X en over de machine die wij zouden gaan bedienen. We kregen hierbij een challenge om de machine aan te sturen om een zo hoog mogelijk stapel van bekertjes te maken met zo min mogelijk code in een zo snel mogelijke tijd. We kregen een uurtje de tijd om dit in tweetallen voor elkaar te krijgen. Het in werking krijgen van de machine was niet moeilijk, door logisch na te denken en met het werken met voorgeprogrammeerde blokken ging dit vrij snel. Vervolgens was het zaak om de code in te korten. Helaas kregen we dit niet voor elkaar, daarom hebben wij er voor gekozen om te kiezen voor zekerheid. De code is dus niet ingekort, maar hierdoor hebben we er wel voor gezorgd dat we zeker wisten dat de machine zou functioneren. 

Gelukkig voor ons bleek deze aanpak te werken want de machine functioneerde super. Met geluk voor ons werkte bij de andere groepen, die de code wel hadden ingekort, de machine niet goed waardoor wij alsnog de challenge hadden gewonnen. De les van de instructeurs was ook dat het maken van een goede ingekorte code vaak veel tijd kost en dat dat dus niet zomaar in een uurtje gedaan is. Terwijl de meest simpele vorm van de code dus vaak wel sneller is gemaakt. 

Ook hierbij weet ik als Technisch Bedrijfskundige dat het simpeler maken van bepaalde dingen vaak veel tijd kost en dat dat niet zomaar is gepiept. Hier zal ik in de toekomst nog veel tegenaan lopen.